czwartek, 4 grudnia 2008

LTrack

Obecna wersja: 6.3.6

Ciągle rozwijany:
tak, choć program jest już kompletny i aktualizacje jedynie poprawiają błędy.

Cena: darmowy

Język: angielski (obsługuje lokalizację na inne języki, ale jak dotąd żadna nie powstała).

LTrack to program najdłużej rozwijany z tu opisywanych - pierwsze wersje pojawiły się w necie około 1997 roku. Chwała autorowi, że skupił się na cyzelowaniu swojego dzieła do perfekcji, zamiast dodawać co miesiąc nowe funkcje. W rezultacie LTrack to program solidny, choć szkoda, że operuje jedynie na pojedynczych sezonach. Szczególnie godny polecenia osobom pracującym z ligami angielskimi z uwagi na "bezkolejkowość" (tzn. inaczej niż w innych programach, zwykle opracowanych przez Niemców, kolejki są opcjonalne).

1. Łatwość obsługi

Program obsługuje się, kilkając zakładki umieszczone na dole (później u góry) okna, co jest dość nietypowym rozwiązaniem. Na szczęście wszystkie opcje są rozłożone logicznie i korzystanie z nich nie nastręcza większych trudności. Na uwagę zasługuje własny menedżer plików zamiast domyślnego Windowsowego okienka Otwórz - dzięki temu wyświetla on nazwy lig, choć dobrze byłoby, gdyby w nawiasach podawał również nazwy plików.

2. Szybkość działania

Bardzo szybki, ale też z definicji działa na ograniczonych zakresach danych (jeden sezon). Wykorzystuje własnościowy format danych.

3. Wszechstronność

LTrack obsługuje maks 48 drużyn w lidze oraz dowolną liczbę (do 255) nieprzypisanych do ligi (można je przypisywać tylko do meczów pucharowych lub playoffów). Ponadto występują ograniczenia co do liczby zawodników w klubie itd., ale nie powinny one sprawiać problemu w kontekście jednego sezonu. Uwzględniane są różne sposoby punktowania meczów u siebie i na wyjeździe (podyktowane zapewne 3 punktami za wyjazdowe zwycięstwo w Conference w latach 80.), ale niestety nie jest obsługiwany "polski" system 3 punktów.

4. Społeczność i dane

Społeczność nie istnieje (brak forum). Autor prowadzi pliki dla dwóch najwyższych lig angielskich oraz sporadycznie zamieszcza na stronie inne, nadesłane przez użytkowników. Można się również natknąć na nie gdzieniegdzie w necie (program wykorzystywany jest praktycznie tylko przez Anglików). Eksport danych bezproblemowy, do plików TXT, CSV i HTML. Możliwy jest również import danych (tylko wyniki) po uprzednim przygotowaniu pliku z ligą i pliku CSV z danymi (musi on mieć dość sztywny format kolumn).

5. Estetyka

LTrack powstał we wczesnych latach dominacji systemu Windows 95 i graficznie w zasadzie nie zmienił się do dzisiaj - estetyką nie poraża, ale też nie jest koszmarnie brzydki. W nowszych wersjach doszło konfigurowanie czcionki używanej do wyświetlania tabeli oraz kolorów dla zespołów.

LigaChampion

Obecna wersja: 7.5.1 (po zainstalowaniu osobnej aktualizacji)

Ciągle rozwijany: teoretycznie tak, choć prawdopodobnie nastąpią już tylko drobne poprawki (ostatnia w grudniu 2008).

Cena: 29 euro

Język: niemiecki

Autorem programu LigaChampion jest mieszkający w Niemczech Polak Witold Domogalla. Jego dzieło - o ile mi wiadomo - tworzone było hobbistycznie, na własne potrzeby, a model shareware wynikał bardziej z chęci uzyskania wynagrodzenia za poświęcony czas niż osiągnięcia rzeczywistego zysku. Mimo amatorskiego wyglądu program jest całkiem solidny i godny polecenia - gdyby nie jeden feler, o którym niżej.

1. Łatwość obsługi

Program obsługuje się dość łatwo, aczkolwiek widać niechęć autora do skrótów klawiaturowych (bez myszy ani rusz). Ze względu na przeznaczenie (obrabianie danych pochodzących z sieci - patrz niżej) samodzielne wklepywanie składów itp. jest zajęciem raczej dla masochistów. Ponadto zaczynając korzystanie z LC musimy w zasadzie od razu zdecydować się, co zawrzemy w bazie, bowiem program potrafi działać wyłącznie z plikiem champion.dat! Można to oczywiście obejść podmieniając pliki, ale nienapisanie funkcji ich otwierania (program w ogóle nie ma paska menu, co jest rzadkością) świadczy o wygodnictwie autora, który pisał w zasadzie dla siebie. Szkoda tylko, że chce za to wynagrodzenia...

2. Szybkość działania

Bez większych problemów, aczkolwiek zdarzają się zacięcia przy ligach złożonych z więcej niż 18-20 zespołów. Program bardzo szybko liczy serie, o wiele szybciej niż DFS (podaje też więcej statystyk w tym zakresie). Ponieważ LC "chodzi" na bazie danych Access, wskazane jest jej częste defragmentowanie.

3. Wszechstronność

LigaChampion jest niezrównany w jednej sytuacji - gdy mamy gotowe wyniki (nawet bez dat) i składy w postaci elektronicznej i chcemy je szybko włączyć do bazy danych. Program potrafi rozpoznać bardzo wiele konwencji zapisu wyników, radzi sobie nawet z golami i składami. Od strony konfigurowalności jest dużo gorzej - do wyboru są zaledwie dwie metody punktowania (2 i 3 punkty za zwycięstwo), a to już poważny problem dla chcących opracowywać ligę polską. Miłym dodatkiem jest obsługa rozgrywek pucharowych (do 4 spotkań w parze) z automatycznym rysowaniem tzw. drzewka.

4. Społeczność i dane

Społeczność nie istnieje, bowiem program został napisany przez jedną osobę i dla jednej osoby. Autor zamieszcza w nieregularnych odstępach aktualizacje swojej bazy, skupiając się głównie na Bundeslidze i turniejach międzynarodowych. Z ciekawszych danych warto wymienić wszystkie mecze Pucharu Niemiec i europejskich pucharów. Dane można eksportować w postaci HTML, jednak wskazane jest napisanie własnego arkusza stylów, bowiem domyślny wygląda brzydko.

5. Estetyka

Lepiej niż Toooor i LTrack, ale bez rewelacji. Ulubionym kolorem autora jest rażący w oczy pomarańczowy - na szczęście można to zmienić. Dość mała czcionka plus wąskie wiersze tabelek nużą przy dłuższej pracy. Można dodawać logo (w dowolnych rozmiarach), jednak po wyświetlaniu na ekranie robią się one maciupkie, zwłaszcza na większych monitorach.


Toooor

Obecna wersja: 9.1.x (Ligaverwaltung), 5.1.x (Turnierwervaltung)

Ciągle rozwijany: tak

Cena: 50 euro program + ok. 100 euro abonament danych na jeden sezon (cena spada w miarę upływu sezonu) lub 10 euro za abonament na jeden miesiąc (płatność tylko przelewem)

Język:
niemiecki

Toooor to dość mało znany program niemieckiej firmy Wiwias GmbH, całkowicie komercyjny i, jak wynika z testów tygodnika Computer Bild, bardzo poważany nie tyle za funkcje, co za rzetelne wsparcie użytkownika. Zarówno z funkcjami jak i wsparciem bywa różnie.

Na Toooora składają się właściwie dwa osobne programy statystyczne (Ligaverwaltung do lig i pucharów krajowych oraz Turnierverwaltung do pucharów europejskich i turniejów międzynarodowych). Do tego dochodzi jeszcze Download Manager pozwalający łatwo ściągać aktualizacje danych wykupionych w abonamencie.

1. Łatwość obsługi

Toooor poraża mnogością przycisków, list i etykiet poupychanych gdzie popadnie, bez ładu i składu. Program może pracować w dwóch trybach (aktualny sezon i archiwum), co jest bardzo niezręczne i prowadzi do częstych pomyłek. Nie ma np. możliwości edycji składów z ekranu, na którym są one wyświetlane - trzeba cofnąć się kilka ekranów wstecz i wybrać odpowiednią opcję.

2. Szybkość działania

Bez zarzutu, czasem zdarzają się kilkusekundowe przerwy. Wszystkie dane zbiorcze typu łączna liczba występów i goli zawodników, a nawet całe końcowe tabele (!) są zapisywane osobno w bazie (w innych programach są wyliczane na bieżąco), co miało może sens w latach 90. (patrz niżej), ale przy dzisiejszych procesorach jest zbędne. Wynikiem jest niewielki wzrost szybkości przy jednoczesnym roztyciu się baz danych.

3. Wszechstronność

Toooor nadaje się jedynie do rozgrywek piłkarskich, i to tylko w formatach przewidzianych przez autorów. Zaledwie dwa sposoby punktowania (2 lub 3 punkty za zwycięstwo) praktycznie uniemożliwiają stworzenie sensownego archiwum ligi polskiej i wielu innych. Jedyny wyróżniający element to możliwość prowadzenia spójnego archiwum meczów reprezentacji z informacjami o przynależności klubowej zawodników.

4. Społeczność i dane

Dane opracowywane są wyłącznie przez firmę, która stworzyła program, nie istnieje niezależna społeczność użytkowników. Przekazywane jej dane muszą być w postaci bazy utworzonej w programie. Podobno za opracowanie brakujących rozgrywek można otrzymać darmowy abonament na rok lub dłużej, ale nie jest to gwarantowane, więc można się srodze zawieść, gdy ktoś nas ubiegnie. Dla Polaków niekorzystna jest również konieczność płacenia za abonament miesięczny przelewem - teoretycznie przelewy do UE są darmowe, ale nie w każdym banku, i może się okazać, że z tytułu opłat bankowych zapłacimy drugie tyle. Występują także problemy ze zwrotem błędnie przelanych należności.

Natomiast bardzo bogata i w wielu przypadkach unikatowa jest oferta danych zgromadzonych przez firmę. Głównie dotyczy ona rozgrywek niemieckich (np. Oberliga 1946-63 lub Regionalliga 1963-74), ale nie tylko (także europejskie puchary, MŚ, ME i pełna historia reprezentacji krajów niemieckojęzycznych). Niestety unikatowość tych danych w wielu wypadkach oznacza również niemożność ich zweryfikowania, co stawia ich wykorzystanie we własnych opracowaniach pod dużym znakiem zapytania.

Możliwy jest eksport niektórych danych (tabele, listy zawodników) do plików txt. Ponadto można niektóre ekrany drukować, co w połączeniu z wirtualną drukarką załatwia eksport do formatu PDF. Inną kwestią pozostaje łatwość późniejszego obrabiania tych danych.

5. Estetyka

Toooor powstał w epoce Windows 3.1 i twardo trzyma się jej do dzisiaj. Szary, brzydki interfejs z nielicznymi ikonkami w 16 kolorach (!) - czyżby autorzy uważali, że statystycy piłkarscy są ludźmi pozbawionymi zmysłu estetycznego? Można dołączać logo, byleby nie za duże (maksimum to chyba 100x100, co jest bardzo słabym wynikiem).


Professional League

Obecna wersja: 2.1.2 (z sierpnia 2008)

Ciągle rozwijany: nie

Cena: 49 euro

Język: kilkanaście języków (w tym polski)

PL (autorem jest Niemiec Jan Müller) to program dość drogi, ale wart swojej ceny, jeśli nie zależy nam na szczegółowych statystykach, a chcemy szybko i sprawnie prowadzić archiwum wyników i ewentualnie strzelców/składów. Choć może służyć do rozgrywek ligowych, pełnię umiejętności pokazuje przy rozgrywkach pucharowych i turniejach.

1. Łatwość obsługi

PL jest szybki i łatwy w obsłudze - do większości ekranów można dostać się jedną kombinacją klawiszy, a wyniki (przynajmniej jednocyfrowe) wpisuje się błyskawicznie.

2. Szybkość działania

PL działa bardzo sprawnie, o ile plik z danymi jest mały. Dane zapisywane są we własnościowym formacie (nie jest to baza danych) i z tego powodu zajmują znacznie mniej miejsca, ale każde ich zachowanie oznacza konieczność zapisania na dysku całego pliku, a to może skutkować kilkunastusekundowymi przerwami, gdy nadmiernie się on roztyje. Zwykle pliki z pojedynczym sezonem nie powinny przekraczać 200 kB, jednak jeden sezon w europejskich pucharach może oznaczać plik rzędu 500-600 kB, i wtedy zaczynają się problemy.

3. Wszechstronność

Największa wszechstronność PL polega na konfigurowaniu turniejów o dowolnej złożoności i regułach - łatwo można zdefiniować nie tylko Ligę Mistrzów czy Puchar Anglii z powtórkami, ale także playoffy zawodowych lig amerykańskich. Choć domyślne ustawienia zorientowane są na futbol, istnieje potencjalne wsparcie dla praktycznie każdego sportu zespołowego, bowiem można dowolnie definiować liczbę części meczu, ich długość, rodzaje i długość kar itp., a graczom przypisywać nie tylko pojedyncze gole, ale także zbiorczą liczbę punktów (ważne np. w koszykówce).

PL oferuje podstawowe funkcje typu zliczanie występów i goli graczy, serii (tylko w obrębie jednego sezonu), statystykę rund. itp. Gole można przypisywać do różnych kategorii (nie tylko rzuty karne), co pozwala na prowadzenie statystyk bramek zdobytych głową lub z rzutów wolnych - to cecha unikatowa spośród opisywanych tu programów. Program dysponuje także czymś w rodzaju archiwum zbiorczego, które pozwala generować tabele wszechczasów i listy graczy z wielu sezonów. Jest to jednak funkcja wyraźnie niedopracowana, a jeśli do tego często zmieniają nam się nazwy zespołów, to konfigurowanie prawidłowych przypisań jest dość żmudne.

4. Społeczność i dane

Kiedyś na stronie regularnie pojawiały się pliki z wynikami przynajmniej z kilku najważniejszych pierwszych i drugich lig europejskich. Obecnie autor zaprzestał ich publikowania, odpowiednie dane można zaimportować z serwisu fussballineuropa.grammatikas-grill.de (do pobierania plików wymagana jest rejestracja) w formacie LigaManager Online (pliki .l98). Z dalszym wykorzystaniem danych również nie ma żadnych problemów - dostępny jest eksport prawie każdego wyświetlanego ekranu do formatu TXT, CSV, HTML lub grafiki oraz całości pliku do XML (zastosowania praktycznego nie stwierdzono).

5. Estetyka

Program oferuje prostą, funkcjonalną estetykę opartą na systemie dowolnie kolorowanych tabel. Możliwe jest dołączanie logo, jednak trzeba to robić osobno dla każdego zespołu i sezonu.

Das Fussball Studio

Obecna wersja: 6.9.1 (z listopada 2008)

Ciągle rozwijany: tak

Cena: darmowy (można wpłacać darowizny przez PayPal), z zamkniętym kodem

Język: tylko niemiecki (nie jest planowana lokalizacja na żaden inny). Dokumentacja częściowo dostępna też w języku hiszpańskim.

DFS to program stworzony przez Niemca Volkera Mallmana i udostępniony publicznie w roku 2003 (aczkolwiek do 2005 nie działał w wersjach językowych Windows innych niż niemiecka). Początkowo zorientowany był wyłącznie na bazę danych Bundesligi, ale z czasem wskutek próśb użytkowników z innych krajów rozwinął się i wspiera różne systemy ligowe i punktowe. Możliwe jest także gromadzenie danych z meczów i turniejów pucharowych, choć traktowane są one jak liga.

1. Łatwość obsługi

Instalacja DFS nie nastręcza trudności (konieczne jest podanie folderów, w których umieszczane będą logo, flagi itd. - najlepiej umieścić je pod folderem programu, a nie w Moich Dokumentach). Na użytkowników wersji Windows innych niż niemiecka czyha jednak pewien haczyk - otóż muszą oni zmienić w Panelu sterowania format daty na dd.mm.rr (domyślny dla Niemiec), w przeciwnym razie nie będzie można wprowadzać dat (a co za tym idzie wyników).

2. Szybkość działania

DFS jest niestety najwolniejszym z testowanych programów - do sprawnej pracy wymagany jest procesor o zegarze minimum 2 GHz, a i wtedy generowanie części statystyk może przy dużej bazie danych trwać dobrych kilka minut. Konieczne jest także częste defragmentowanie bazy danych na dysku, gdyż przyspiesza to dostęp do niej (szczególnie gdy często zmieniamy sezony). Wreszcie każde efektownie graficznie logo klubu wydłuża czas uruchamiania programu, ponieważ musi zostać z góry załadowane. DFS nie jest za to specjalnie pamięciożerny i spokojnie powinien dać się uruchamiać na komputerach z 256 MB RAM (sam zabiera około 50).

3. Wszechstronność

DFS prezentuje bardzo wszechstronną gamę statystyk poszczególnych drużyn i graczy, w tym także wyliczanie najstarszych i najmłodszych zawodników i strzelców (szkoda że nie trenerów i sędziów), czego nie ma w żadnym innym z opisywanych tu programów. Uwagę zwracają także bardzo szczegółowe kreatory zapytań (menu Recherche), za pomocą których można np. znaleźć mecze, w których dany zespół prowadził do przerwy dwoma golami, ale ostatecznie przegrał - albo sprawdzić, w których meczach dwaj zawodnicy (lub trenerzy) grali obok lub przeciwko sobie. Wreszcie bardzo przydatna okazuje się funkcja wyszukiwania błędów w bieżącym sezonie (Statistiken > Weitere... > Spielplan) - od brakujących bramek do wpisania strzelcowi gola w minucie, w której nie przebywał już na boisku.

4. Społeczność i dane

DFS dysponuje bardzo liczną społecznością i żywym forum internetowym. Dostępnych jest wiele baz danych, głównie lig niemieckich i pierwszych lig europejskich, choć nie tylko (Australia, Brazylia, Argentyna, Japonia, USA, Meksyk). Część z tych baz zawiera unikatowe, nigdzie indziej nie publikowane dane. Oficjalnie nie ma jednak możliwości ich przeniesienia do innego programu czy choćby eksportu tabel (poza zrzutami grafiki lub samodzielnym dłubaniem w bazie danych).

5. Estetyka

DFS wygląda bardzo ładnie, wręcz cukierkowo, zwłaszcza gdy korzysta się z logo przygotowanych przez profesjonalistów (a jest takich kilku na forum). Program zdecydowanie najlepszy estetycznie.

Piłkarskie programy statystyczne

Nie ulega wątpliwości, że w dzisiejszych czasach podstawowym narzędziem pracy statystyka piłkarskiego jest odpowiedni program, najczęściej funkcjonujący jako interfejs (tzw. frontend) do bazy danych. Można oczywiście tworzyć ręczne "krzyżówki" w Wordzie czy podliczać słupki w Excelu, ale wydajność i przede wszystkim niezawodność takich operacji mijają się z celem. Błędy są nieuniknione, ale korzystanie z programu, który wiele rzeczy za nas wyliczy, eliminuje je przynajmniej na jednym etapie: przetwarzania danych na analizy statystyczne.

W kolejnych notkach omówionych zostanie pięć programów statystycznych (dwa darmowe, dwa shareware z wersją demonstracyjną i jeden całkowicie komercyjny). Wybór odpowiedniego programu nie jest oczywisty i zależy od wielu czynników, między innymi rodzaju opracowywanych danych (liga, puchar, rozgrywki międzynarodowe), złożoności statystyk, jakie potrzebujemy uzyskać, posiadanego sprzętu, czy wreszcie wrażliwości estetycznej użytkownika (gdyż interfejsy tych programów na ogół nie należą do arcydzieł sztuki).

Ponieważ wszystkie z omawianych programów działają wyłącznie w systemie Windows i obsługują jedynie kodowania ośmiobitowe (brak obsługi Unicode), nie poruszano tych kwestii osobno.

Programy oceniane będą w następujących kategoriach:

1. Łatwość obsługi
2. Szybkość działania
3. Wszechstronność
4. Wielkość społeczności internetowej i zakres dostępnych daz danych
5. Estetyka

Omawiane programy i adresy, z których można je pobrać (bądź zakupić):

- Das Fussball Studio (www.vmlogic.net) - darmowy
- LTrack (http://www.ngthomas.co.uk/ltrack.html) - darmowy
- Professional League (http://www.ligaverwaltung.de/) - shareware
- LigaChampion (http://www.ligachampion.de/) - shareware
- Toooor (http://www.toooor-fussball.de/) - komercyjny

środa, 3 grudnia 2008

Strzelcy drugiej ligi

Druga liga jest w zestawieniach rodzimych statystyków – poza tabelą wszechczasów – praktycznie nieobecna, może dlatego, że odkryta przez wrocławską prokuraturę rozległa skala korupcji z pewnością nie przysparza jej popularności. Nic więc dziwnego, że pytanie o najlepszego strzelca ostatniej dekady w tej klasie rozgrywkowej spotkałoby się z bezradnym rozłożeniem rąk nie tylko przeciętnego kibica, ale również przeciętnego statystyka. Na szczęście jest jeszcze ten blog, gdzie rzeczy niechciane gdzie indziej przygarnia się z otwartymi ramionami.

Od sezonu 1998/99 do końca jesieni 2008 gole na zapleczu ekstraklasy zdobywało aż 1359 zawodników. Ilość nie przeszła jednak w jakość, bo zaledwie 35 z nich (w tym dwóch obcokrajowców) może się pochwalić zdobyciem co najmniej 30 goli, a z tych ledwie czwórka uciułała 50 trafień. Taki dorobek można było osiągnąć na dwa sposoby - granie w klubie należącym do czołówki ligi, ale nie awansującym (a takich było niewiele) lub zmienianie klubów praktycznie co sezon. Rekordzistą w tej drugiej kategorii okazał się Tomasz Feliksiak, który zdobywał gole aż dla siedmiu klubów, choć różnie można zaliczać dorobek Kujawiaka Włocławek po jego przemianie w Zawiszę Bydgoszcz (2). Dla uproszczenia przyjęto, że w sezonie 2005/06 grał Kujawiak, a w 2006/07 wycofany w przerwie zimowej Zawisza. Gole dla sześciu różnych klubów zdobywali Dariusz Solnica, Grzegorz Podstawek i Grzegorz Skwara. choć podobnym wyczynem mogą się pochwalić też zawodnicy, którzy nie osiągnęli limitu 30 bramek: Artur Bugaj, Tomasz Copik, Arkadiusz Miklosik i Tomasz Bekas. Z kolei Bartłomiej Konieczny, choć zdobył jedynie cztery bramki, każdą z nich uzyskał dla innego klubu.

W klasyfikacji przewodzą piłkarze mało znani lub wręcz anonimowi - na przykład lider, Piotr Cetnarowicz, choć rozegrał w ekstraklasie 19 meczów i występuje w niej także obecnie (w barwach Lechii Gdańsk). Ex aequo na drugim miejscu figurują Dariusz Patalan, wieloletnia podpora Bełchatowa i autor największej liczby goli dla jednego klubu, choć w II lidze grał także w Arce Gdynia i Górniku Polkowice (bez gola), oraz Piotr Żaba, dość niespodziewany król strzelców sezonu 1999/00 z 27 golami w 40 meczach, choć po 10 kolejkach miał na koncie zaledwie jednego. Wreszcie Radosław Kowalczyk zaczynał w Widzewie, później na parę lat związał się z Płockiem i Radomskiem, a karierę kończył w przystani emerytów, jaką stanowił Pelikan Łowicz.

Pogrubiono zawodników, którzy rozegrali przynajmniej jeden mecz w sezonie 2008/09

68 - Piotr Cetnarowicz (Łęczna 32, Lechia 24, Jeziorak 6, Ceramika 4, Podbeskidzie 2)
53 - Piotr Żaba (Myszków 27, Ruch Radzionków 26)
53 - Dariusz Patalan (Bełchatów 51, Arka 2)
50 - Radosław Kowalczyk (Radomsko 45, Wisła Płock 3, Pelikan 2)
49 - Krzysztof Kukulski (Bełchatów 25, Radomsko 12, Piast 10, Arka 2)
46 - Jacek Ziarkowski (Hetman 44, Avia 2)
46 - Dariusz Solnica (Odra 16, Szczakowianka 9, Piast 8, Tłoki 5, Aluminium 4, Łęczna 4)
43 - Tomasz Feliksiak (Łęczna 21, Ceramika 9, Znicz 4, Odra 3, KSZO 3, Zawisza (2) 2, Kujawiak 1)
42 - Arkadiusz Bilski (Ceramika 26, KSZO 11, Korona 5)
41 - Tomasz Moskal (Polkowice 27, Lechia 6, Jagiellonia 4, Bełchatów 4)
38 - Grzegorz Podstawek (Polar 14, Polonia Bytom 9, Podbeskidzie 7, KSZO 5, Ceramika 2, Arka 1)
37 - Marcin Józefowicz (Arka 11, Sosnowiec 11, Odra 7, Podbeskidzie 6, Tłoki 2)
37 - Grzegorz Skwara (Raków 21, Łęczna 6, Ceramika 6, KSZO 4, Flota 1, Myszków 1)
37 - Paweł Bugała (Łęczna 37)
37 - Jacek Berensztajn (Radomsko 11, KSZO 11, Bełchatów 9, Sosnowiec 6)
37 - Marcin Folc (Radomsko 18, Sosnowiec 12, Heko 6, Widzew 1)
36 - Grzegorz Król (Bełchatów 16, Szczakowianka 11, Lechia 6, Kmita 3)
36 - Gražvydas Mikulėnas LIT (Ruch 21, Katowice 7, Kujawiak 4, Radomiak 4)
36 - Marcin Narwojsz (Polar 29, Jastrzębie 7)
35 - Mariusz Śrutwa (Ruch 35)
34 - Piotr Bajera (Świt 20, Ruch 6, Arka 5, Wisła Płock 3)
33 - Dzidosław Żuberek (Jagiellonia 19, ŁKS 8, Śląsk 4, Lechia 2)
33 - Jacek Kosmalski (Polonia Warszawa 27, ŁKS 5, Odra Szczecin 1)
32 - Marcin Wachowicz (Arka 20, ŁKS 11, Ceramika 1)
31 - Mirosław Budka (KSZO 13, Ceramika 7, Wisła Płock 7, Piast 4)
31 - Wojciech Małocha (KSZO 19, Wisła Płock 8, Sosnowiec 4)
31 - Robert Chudy (Myszków 20, Szczakowianka 11)
31 - Dariusz Pawlusiński (Bełchatów 21, Włókniarz Kietrz 10)
31 - Andrij Hryszczenko* UKR (Stal Stalowa Wola 9, Polkowice 8, Łęczna 8, Arka 5, Aluminium 1)
31 - Adam Kompała (Piast 18, Szczakowianka 8, Podbeskidzie 4, Jagiellonia 1)
30 - Bogdan Jóźwiak (Radomsko 30)
30 - Marcin Chmiest (Bełchatów 24, Hutnik 6)
30 - Bartłomiej Grzelak (Widzew 20, Wisła Płock 4, Kujawiak 3, ŁKS 3)
30 - Marcin Bojarski (Raków 15, Katowice 7, Cracovia 7, Lech 1)
30 - Paweł Gamla (Piast 19, Hetman 11)

*nazwisko pisane też (wg transliteracji rosyjskiej) Griszczenko